Kariera Nikodema Dyzmy - Część IV
Po sukcesie warszawskiej misji Dyzma jest witany w Koborowie jak wybawca. Kłopoty wywołuje zazdrosna Kasia, ale prawdziwy zwrot przynosi telegram od premiera: Nikodem ma objąć prezesurę Banku Zbożowego.

Rok produkcji: 1980
Serial: Kariera Nikodema Dyzmy · Odcinek 4
Kariera Nikodema Dyzmy — Część IV
W Koborowie witają go jak wybawcę
Załatwienie dostaw drewna sprawia, że Dyzma staje się dla Kunickiego i całego Koborowa niemal człowiekiem opatrznościowym. Jego reputacja umacnia się: zarządca, którego kompetencji początkowo można było się obawiać, okazuje się skuteczniejszy niż ludzie z wieloletnim doświadczeniem. Nikodem zaczyna naprawdę wierzyć, że jego pozycja jest bezpieczna. Korzysta z wygód majątku, otaczającego go uznania i zainteresowania kobiet.
Jest jednak osoba, która może skomplikować tę idyllę — Kasia (Izabela Trojanowska). Jej zazdrość o Ninę rodzi coraz większe napięcia. Właściciel majątku reaguje na konflikt stanowczo i wysyła córkę za granicę. Dyzma może chwilowo odetchnąć, lecz wkrótce otrzymuje wiadomość zupełnie innego rodzaju.
Telegram od premiera
Z Warszawy nadchodzi telegram z wezwaniem do premiera. Pomysł gospodarczy przypisywany Nikodemowi wywarł tak duże wrażenie na politykach, że zaproponowano mu stanowisko prezesa Banku Zbożowego. Skala awansu przeraża go bardziej niż wcześniejsza posada administratora. W głębi duszy rozumie, że nie ma pojęcia o działaniu takiej instytucji. Z drugiej strony nie potrafi zrezygnować z perspektywy jeszcze większej władzy, prestiżu i pieniędzy.
Kiedy informuje Kunickiego o planach wyjazdu, właściciel Koborowa błaga go, aby nie porzucał dotychczasowych obowiązków. To kolejny paradoks tej historii: człowiek, który ledwo znał się na gospodarowaniu majątkiem, staje się tak cenny, że nikt nie chce go stracić.
Czwarta część to punkt zwrotny. Nikodem nie jest już jedynie pomyłkowo przyjętym na salonach bywalcem; formalne instytucje państwa zaczynają powierzać mu coraz poważniejsze zadania. Serial stawia pytanie, czy kompetencje można zastąpić samą reputacją, a jeśli tak — kto naprawdę ponosi konsekwencje tej zamiany.
Metryka: Polska, 1980; odcinek 4 z 7, barwny serial kostiumowy i satyra obyczajowa; ok. 45–60 minut. Reżyseria: Jan Rybkowski, Marek Nowicki. Główna rola: Roman Wilhelmi. Muzyka: Piotr Marczewski.