Dziwny świat kota Filemona
Mały biały Filemon zadaje pytania o wszystko, co go otacza, a starszy Bonifacy próbuje tłumaczyć mu świat. Pierwsza, trzynastoodcinkowa seria łódzkiej dobranocki przedstawia codzienne odkrycia w wiejskiej chacie, łącząc animację, dziecięcą ciekawość i spokojny humor.

Odcinki
Jak wielki może być świat, gdy jest się małym kotkiem? Dla Filemona nawet zwykła wiejska izba kryje tyle zagadek, że jedno życie wydaje się za krótkie, by rozwiązać je wszystkie. „Dziwny świat kota Filemona” to pierwsza, trzynastoodcinkowa seria rysunkowych przygód białego kociaka i jego starszego, czarnego przyjaciela Bonifacego — pełna ciepła, łagodnego humoru i odkryć oglądanych oczami dziecka.
Dwie różne natury pod jednym dachem
Filemon wszędzie musi zajrzeć. Fascynuje go ruch myszy, niespodziewany dźwięk, zmieniające się pory roku i obcy świat za progiem domu. Działa szybko, nie zastanawia się długo nad konsekwencjami i często przekonuje się, że rzeczy nie są takie, jakimi wydawały się na pierwszy rzut oka. Bonifacy, stary, doświadczony kocur, woli spokojną drzemkę na zapiecku i dobrze znane przyjemności. Czasem irytują go pomysły młodszego towarzysza, ale to właśnie on zwykle pomaga Filemonowi zrozumieć, co się wydarzyło.
Ich opowieści toczą się w wiejskiej chacie, w której mieszkają również Babcia i Dziadek. Na podwórzu i w najbliższej okolicy pojawiają się myszy, ptaki, żaby, owady oraz inne zwierzęta. Twórcy nie potrzebują dalekich podróży ani groźnych przeciwników. Wystarczy zagadka ukryta w codzienności, aby ciekawski kotek znalazł się w centrum niezwykłej przygody.
Od „Nazywam się Filemon” do „Miejsca na zapiecku”
Pierwszy odcinek, „Nazywam się Filemon”, przedstawia maleńkiego bohatera, który trafia do wiejskiej chaty i poznaje jej mieszkańców — w tym Bonifacego. To ważny punkt początkowy całego kociego świata. Dalsze odcinki przyglądają się doświadczeniom bliskim małemu dziecku: poznawaniu zwyczajów domowych, zabawie, pierwszym nieporozumieniom, obserwowaniu pór roku czy nauce cierpliwości.
Wśród trzynastu tytułów znajdują się m.in. „Zimowy wieczór”, „Wielkanocne sprzątanie”, „Wielkie pranie”, „Zabawa w chowanego”, „Ach, te myszy”, „Poobiednia drzemka” i „Autostopem do miasta”. Odcinki są krótkie i w dużej mierze samodzielne — można je oglądać pojedynczo, choć wspólnie budują portret coraz bardziej doświadczonego Filemona.
Animacja, która ufa dziecięcej wyobraźni
Urok tego serialu bierze się z prostoty animacji rysunkowej, wyrazistych charakterów i cierpliwego tempa. Filemon nie jest nieomylnym bohaterem: dopiero poznaje zasady otoczenia, a pomyłki są naturalną częścią nauki. Bonifacy z kolei nie wygłasza wielkich pouczeń. Ich rozmowy i reakcje zamieniają niewielkie wydarzenia w opowieści o przyjaźni, różnicy doświadczeń oraz wzajemnej pomocy.
Wczesne przygody kota Filemona należą do tradycji polskiej dobranocki, która traktowała najmłodszego widza z uwagą. Zamiast nadmiaru bodźców oferowała przejrzystą historię, czytelną emocję i humor wynikający z obserwacji świata.